زندگی رو به کتابی تعبیر میکنن که خوندنش خیلی صبر و حوصله می خاد هر کسی بر اساس حکمت نویسنده صفحه ای براش باز میشه مثلا:تثلیث زرتشت مارکس کومونیسم اسلام جهان عنکبوت و ......... و یه عالم موضوع دیگه اما تحمل نمی کنه و کتاب رو میبنده و میگه خودشه یافتم! دریغ از اینکه کسی زندگی رو می فهمه که کتاب رو کامل خونده

بعضیا به نفعشون که از کلمات کتاب چند باری بخونن تا بگن قدرت سکس شهوت پول جلف زن تا بشن پاپیولار

بعضیا خوششون میاد از کلمات کتاب چند باری بخونن تا بگن آتش باران مادر آفتاب یوزپنگ تا بشن ابرواقعگرا(سورالیسم)

بعضیا خوششون میاد بزنه به سرشون از کلمات کتاب چند باری بخونن تا بگن پوچ موش لجن رویا تا بشن دادائی

بعضی ها میخان بیناییشون ضعیف بشه تا کلمات رو تو هم بخونن و بکنن اپتیکالیسم

بعضی ها بازم میخان مشکل چشمی پیدا کنن قرنیشون تاب برداره تا بشن اکسپرسیونیسم

(و...این داستان ادامه داره)

ولی به قول سقراط بود یا ارسطو که میگفت هنر تشکیل شده از قواعد و چهار چوبی ذهنی و مادی

اما همه نوع سبکی خوبه اگه از نویسنده بگه نه از چند کلمه

مث اون جمله مشهور که باز بی صحابه که میگه هنر نمایش مستقیم واقعیت هاست

هاا پیدا کردم هانری برگسون بود.

امید وارم نویسنده کتاب تا آخر فرصت بده بالاخره شروع کنیم به خوندن کتاب !